این یادداشت را تقدیم می کنم به کلیه بازنشستگان ایران و از جمله کارگران بازنشستهی تامین اجتماعی که این روزها به سبب عقد قرارداد بیمههای تکمیلی با ستم مضاعفی از سوی امضاکنندگان این قرارداد(1404_1405) روبرو شدهاند و متاسفانه در دورانی که باید ثمرهی سالیان درازِ کار و بیمه پردازی را امروز ببینند عملا دوباره با این قرارداد تحمیلی به صف بیمه پردازان بپیوندند و هزینههای درمان را باید ازحقوق های اندک بازنشستگی تامین کنند. این درحالیست که برابر قانون اساسی که قرار بود میثاق مردم و دولتها باشد امروز نه آن قانون و نه قوانین کار و تامین اجتماعی در مورد کارگران و بازنشستگان اجرا نمیشود .
گزیده: قراردادهای موقت به عنوان نوعی توافق کار بینِ کارگر و کارفرما طی نیمهدوم دهه شصت مورد توجه سرمایهداری ایران و نمایندگان آن قرارگرفت تا به آنجا که امروز این نوع قرارداد، از میزان کمیتی بسیار پایین و محدود به عمده و اصلیترین قراردادکار تبدیل شد. این نوع قرارداد به تبع موقتی بودن و نداشتن حدود معین امروزه موجب گردیدهاست تا جایگاهی بعنوان ناقضِ حقوقِ کار در روابط و مناسبات بین نیروی کار و سرمایه درآید. تبعاتِ تاثیرات قراردادهای موقت تا به آنجا گسترش و توسعه یافته است که نه تنها روابط و مناسباتِ بین کارگر و کارفرما را در یک دوره معین بلکه در طول عمرِ مفید کار و سپس در دوران بازنشستگی هم زندگی کارگران ایران را ناهنجار ، فاقد امنیت روانی ، شغلی و اجتماعی قرا میدهد . مانع از همگرایی و همبستگی طبقاتی کارگران میگردد، مانع از داشتن کمترین رفاهیات اقتصادی و اجتماعی میشود. سطح زندگی را به حدّ بخور و نمیر کاهش میدهد و عملا موجب از دست رفتن تامین اجتماعی در حوزه درمان و معیشت خانوارهای کارگری میگردد. این یادداشت برآنست تا در موارد یاد شده موضوع را دنبالکند و در نهایت راه حل برون رفت از این شیوه بردگی نوین را نشان دهد.
ابتدا
به قرار دادهای موقت و مستند قانونی آن و چرایی جایگزین شدن قراردادهای موقت به
جای قرارداد دایم و انگیزه های آن میپردازم. سپس به شکل اجرای قرارداد که هم
اکنون در ایران جاری است و نقش شرکتهای تامین نیروی انشانی را مختصرا در این خواهم
نوشت
در ادامه به تبعات روانی ، اقتصادی ،
اجتماعی آن در طول زندگی کارگران خواهم
پرداخت .
در سرزمینی
«که مزد گورکن
از آزادی آدمی
افزونتر باشد»
حضور بر مزار آدمی
را
هزینه بسیار
ادامه مطلب ...بر قرار نحسیِ اعداد مهر باطل زدیم
جنگ اما
از سیزده گامی به عقب
دوازده را
نحس مجسم نمایاند
جنگ همیشه نحس
مُهر خود را
بر همه چیز میکوبد
حتی بر اوین
و
زندانیانش