پیش از پیش درآمد: این نوشته ارزش پیشکش و تقدیم کردن ندارد. اما جا دارد یادآوری کنم که ادای احترام بکنیم به دکتر فریبرز رئیس دانا رفیق، یاور و معلم همیشه همراه کارگران ایران، که وعده داده بود و درآخرین اسفند زندگی پر بارخود در نظر داشت پیش از اجرای نمایش مضحک تعیین حداقل مزد در شورای به اصطلاح عالی کار در نوشته ای کامل مقوله مزد، منشا و شیوه های برآورد و محاسبه مزد، سهم واقعی کارگر در ارزش اضافی و ارزش های بوجود آمده در فرآیند کار(کار مولد و غیرمولد) و نقش کارگران در تعیین مزد در نظام سرمایه را واکاوی و پیشکش طبقه کارگر ایران کند. اما متاسفانه رها از غول سرطان گرفتاردیو کوید شد. یادش گرامی.
صاحب نظران و اندیشمندان این حوزه هریک، با تفاوت هایی نه چندان اساسی با یکدیگر، و با استفاده و استناد به مفاهیم نقد اقتصاد سیاسی تعریف هایی از مزد کارگر، منشا ایجاد و شیوه محاسبه و شکل پرداخت آن به کارگران به دست داده اند؛ شاید به برخی از این تعاریف نقدهایی هم وارد باشد اما هریک در جای خود مفید و کارساز هستند. ادامه مطلب ...فرشی از شکوفه روی زمین
هریکی چون گُلی زقالی خیس
که زشلیک ابر نالانند!
گفت چرا زود رسته ای به درخت؟
چون به فصل نامدی، چنین رفتی !
پاسخش چون شرنگ جانسوزی
قلب من را بسوخت ، ای هیهات
روزگار فریب در کار است
کس نگفت فصل سرد نرفته هنوز
کس نیاموخت به ما که این دنیا
همه چیزش همیشه وارونه است
هم بهارش به خون آغشته است
هم عطش می کُشدبه تابستان
هم که پاییز همیشه آبان است
هم زمستان فریب رنگ و ریاست
ما شکوفان شدیم اگر این فصل
گول گرمای ریشه را خوردیم
لحظه بودیم و بعد هم مردیم
به گاه باریدن شکوفه ها بر زمین _ اسفند یکهزار و چهار صو یک خورشیدی
جمعه دوازدهم اسفندماه 1401 برنامهای در فضای مجازی (کلاب هاووس) برپا شد .موضوع این برنامه بررسی جنبش شورایی با مصداق مبارزات هفت تپه، دستاوردها، افت و خیزها، تجربه مبارزه خلاقانه و نقش کانال مستقل هفت تپه و سخنرانان: عباس منصوران-محمود قزوینی-علیرضا بیانی و البته برگزار کنندگان که با اسامی کوچک بدون هیچ گونه هویت سازمانی برنامه را هدایت می کردند .
گرچه سخنرانان باید به موضوع برنامه میپرداختند و موضوعاتی درباره جنبش شورایی و مصادیق آن را به لحاظ نظری و کارکردی در این شرکت نشان می دادند اما آنچه در مرکز توجه سخنرانان بود نه شورا بلکه شبحی از شورا که هریک به شکلی از سازمان شکل یافته در ذهنیت خود آن را بیان می کردند در واقع امر دستمایه ای برای طرح هدف مشترک آنها یعنی رواج گرایش ضد سندیکایی نه با نقد نظری و چهارچوبی مستدل بل که با تحریف و تخریب این نهاد صنفی طبقاتی ونسبت های نادرست و اتهام آمیز و ترور شخصیت کسانی که از ایده ی سندیکایی هم، به عنوان تشکلی مستقل و آزاد و پایدار نام میبرند همراه بود. و اگر نبودحضور و سخنان تعدادی از میهمانان برنامه که هم به شکل سازمان موجوددر هفتتپه و هم نحوه عملکرد و هم دستاوردهای آن بطور مبسوطی بپردازند (از جمله می توان اظهارات علیرضا عسگری و یکی دو نفر دیگر از میهمانان برنامه را که واقعا بیانگر دغدغه آنان حمایت و دفاع آنان از کارگران هفتتپه بود) محتوای برنامه جز دشمنی با سندیکا و فعالیت سندیکایی نمود دیگری نمی یافت .