حق معیشت بازنشستگان سلب شد/

 گزارش نسرین هزاره مقدم خبرنگار ایلنا، بازنشستگان سه ماه منتظر تصمیم‌گیری دولت ماندند اما درنهایت، نتیجه آن چیزی نبود که رضایت‌بخش باشد؛ البته غیر از این هم انتظار نمی‌رفت؛ وقتی دولتی‌ها بعد از پنج جلسه طولانی چانه‌زنی در شورایعالی کار، حداقل دستمزد کارگران را فقط ۲۶ درصد افزایش دادند و حاضر نشدند حتی نرخ تورم رسمیِ چهل و چند درصدی را به حداقل دستمزدِ بارها زیر خط فقر اضافه کنند، طبیعی است در مقابل افزایش مستمری بازنشستگان نیز مقاومت جدی خواهند کرد و اجازه نخواهند داد که مستمری بازنشستگان به سبد معاش ۴ میلیون و ۹۴۰ هزار تومانی حتی نزدیک شود. 

بیزاریِ جهان به خیابان می ریزد!

 خشن و بی پروا
از نگاه بیزاریِ جهان
سقف را فرو می ریزد
بر سر آسیه
آنگونه
که داس را بر رگ حیات رومینا
و زانو را بر گلوی جورج

آیا "حیثیت ، جان، مال، حقوق ، مسکن و شغل اشخاص از تعرض مصون است مگر در مواردی که قانون تجویز کند." اصل 22 قانون اساسی ماست ؟

آیا این عبارات  :"حیثیت ، جان، مال، حقوق ، مسکن و شغل اشخاص از تعرض مصون است مگر در مواردی که قانون تجویز کند." اصل 22 قانون اساسی ماست ؟

این روز ها شاهد افزایش از کف رفتن جان‌هایی هستیم که با رقت‌بارترین شکل ممکن انسان صاحب جانی،  آنرا از خود دریغ می کند . شاید اگردر قیاس با جان‌های هدر رفته‌ی دیگری چون قتل‌های ناموسی و یا قربانیان تصادفات جاده‌ای و قتل‌هایی که براثر نزاع و خشونت در می‌گیرد ، بتوان این جان هدر رفتن که نامش خودکشی است را بسیار دردناکترین آنها دانست. این خودکشی ها نشان از هیچ چیز جزرسیدن به بی پناهی مطلق نیست، جز تنهایی مطلق نیست، جر ناامیدی مطلق نیست، جز فقر مطلق و ترس از بی اعتباری مطلق نیست و جز نهایت مطلق بودن هر گونه استیصال نیست. چرا چنین شده است ؟ مگر قرار نبود : "حیثیت ، جان، مال، حقوق، مسکن و شغل اشخاص از تعرض مصون باشد؟ آیا شرط قانونی "مگر در مواردی که قانون تجویز کند." حادث شده است ؟ گویا قانون جنگل به جای قانون اساسی ما حکمرانی می‌کند که این سرزمین و این مردمان زحمتکش به چنین بلایی گرفتارآمده‌اند؟ کدامین وجدان قانونی، عرفی، شرعی و در کلیت خود کدامین وجدان انسانی به خواب رفته است یا خود را به خواب زده است که چنین انسان‌ها به مطلق نیستی تن می سپارند؟